Nog twee dagen

Nog twee dagen

Nog twee dagen voor de prijsuitreiking van de Fantastels en ik moet zeggen dat het ondertussen wel erg spannend wordt. Er zijn al foto’s op facebook van die mooie trofee, maar de naam van de winnaar wordt nog verborgen onder een roze papiertje. Een naam die (volgens mij) nu nog maar bij één persoon bekend is en zondag eind van de middag, weten we het allemaal.

Mijn planning voor deze wedstrijd begon goed. Ik had twee verhalen voor de PHP ingestuurd en zo in de zomermaanden genoeg ideëen voor nog een hele berg verhalen. Toen ik zag dat bij de Fantastels zelfs drie verhalen ingestuurd mochten worden, was ik daar heel blij mee. Met mijn voornemen voor drie verhalen begon ik ijverig te schrijven. Verhaal nummer één begon aardige vormen aan te nemen. De ideëen die ik had in de zomermaanden, waren een paar maanden later verdwenen. Maar dat maakte toen niks uit. Ik krijg wel vaker goede ideëen vlak voor de deadline. September naderde en verhaal één was al over de helft. Een paar proeflezers hebben het verhaal gekeurd en helaas voor mij was het oordeel niet bepaald positief. Het grootste kritiekpunt: “We missen het plot.” De tip hierbij was om eerst voor mezelf het plot op te schrijven en dan te beginnen met het verhaal. Op dat moment was ik het er niet mee eens. Ik was al maanden met dat verhaal bezig en vond het een heerlijk queste a la Lord of the Rings, maar dan net een beetje anders.

Op een avond tijdens het eten, vertelde ik mijn man vol enthousiasme over mijn verhaal. Maar op het punt dat ik wilde vertellen waar het over ging, lukte het niet en kwam ik tot de conclusie dat ze gelijk hadden. Al die maanden had ik hard aan mijn verhaal gewerkt en het plot miste. Vaak heb ik een vaag idee en begin dan met schrijven. Tijdens het schrijven ontwikkeld het verhaal zich. Iets wat goed werkt voor mij, maar bij dat verhaal is het compleet de mist in gegaan. Eigenlijk was die tip helemaal niet zo verkeerd en met een week voor de einddatum begon ik het verhaal opnieuw te schrijven. Het inschrijfgeld had ik inmiddels overgemaakt en bij gebrek aan tijd hield ik het op één verhaal.

Ik ben me eigen gaan afvragen wat ik precies wilde vertellen met dit verhaal. Heel de queste heb ik weggegooid en tijdens het schrijven ben ik zo goed mogelijk bij, wat ik eigenlijk wilde vertellen, gebleven. Uiteindelijk werd het een, voor mijn doen, experimenteel verhaal. Na alles nog eens heel goed doorgelezen te hebben, heb ik het verhaal opgestuurd in de hoop dat de jury het kan waarderen. En of dat zo is? Tja, daar kom ik zondag pas achter. En ook al vindt de jury het een flop en geen top, ik heb er zeker iets van geleerd. Niet alleen op tijd beginnen met het verhaal, maar ook van tevoren het idee uitdenken.

Verhaal ideeën

Verhaal ideeën

Ineens komen ze in je hoofd geplopt. Soms was je iets aan het lezen, kijken of met iemand aan het praten, maar soms komen ze zomaar midden in de nacht je hersenpan in geslopen. Ze blijven je achtervolgen, net zolang tot je begint met schrijven.

Een tijdje terug wist ik nog niet of ik wel mee ging doen met de PHP dit jaar. Niet omdat het geen leuke wedstrijd is. Het is zeker een leuke wedstrijd om mee te doen en het blijft een uitdaging om hoger te eindigen dan vorig jaar. Maar met al die andere projecten waarmee ik bezig ben, was het voor mij de vraag of het wel ging lukken. Zoals het er nu naar uitziet is het antwoord: ‘Ja.’ Dankzij die heerlijke ideeën die rond blijven dwalen in mijn hoofd, wachtend tot ik ze op schrijf. En zeker gezien de deadline die zowel voor de PHP als voor Keycolours in de zomermaanden ligt, moet het lukken om met minstens één verhaal en misschien zelfs twee mee te doen aan de PHP en twee prentenboeken voor Keycolours.

Andere schrijfwedstrijden zijn daarentegen van mijn lijstje geschrapt. De kans dat ik nog met Insomnia meedoe is vrij klein geworden. Ik had een verhaal geschreven en zeker, het was leuk om eens een poging te doen om een thriller te schrijven, maar helaas het verhaal werd alles behalve enthousiast ontvangen door de proeflezers. En of het voldoende in de sfeer van Allan Poe is? Daar werden grote vraagtekens bij gezet. Natuurlijk hoef ik me daar niks van aan te trekken. Ik heb nog tot april de tijd, genoeg tijd om het verhaal opnieuw te schrijven. Maar eerlijk gezegd vind ik het gewoon leuker om met de prentenboeken voor Keycolours bezig te zijn.

En dan is daar nog de Fantasy Strijd van Brugge. Ook daar wilde ik aan meedoen en ook hierbij heb ik redenen om hem van mijn lijstje te schrappen. Het probleem is het woorden aantal. 1500 woorden, zijn vrij weinig voor een goed verhaal. En met het verhaal waar ik nu mee bezig ben telt de inleiding inmiddels iets over de 1500 woorden. Maar wie weet, als er nog een idee binnen komt sluipen wat zich perfect leent voor zo’n kort verhaal?

Maar wat als ik toch in tijdsnood kom en het verhaal (of de verhalen) zijn niet op tijd af voor de PHP? Dan is er nog altijd de Fantastels. Aan schrijfwedstrijden is gelukkig, in tegenstelling tot tijd, geen gebrek.

Illustrator of schrijver

Illustrator of schrijver

Vroeger wilde ik altijd iets met tekenen doen. En ook al schilder ik tegenwoordig elke woensdagavond bij de Rietpen, dat tekenen is ver naar de achtergrond verdwenen en ik hou me meer bezig met schrijven. Toch blijft het kriebelen. Na een aantal prentenboeken op Smashwords en Amazon gezet te hebben, wil ik meer met illustreren gaan doen.

Mijn allereerste prentenboek maakte ik op de SPW met nog drie andere klasgenoten. Iemand schreef het verhaal, ik maakte de tekeningen en weer anderen kleurden de tekeningen in. Van de tekendocent kreeg ik een groot compliment over mijn tekeningen. Hij vond dat ik meer moest doen met illustreren. Toch deed ik dat niet. Wat er gebeurd is? De kunstacademie, klinkt misschien raar, maar je leert er niet je tekentechnieken verbeteren en een paar extreem kritische docenten later, was ik mijn liefde voor het tekenen kwijt.

Jaren later begon het te kriebelen. Ik hoorde over de illustratorendagen bij Clavis. Een paar maanden ben ik bezig geweest met het vullen van mijn portfolio. Helaas vonden ze mij niet goed genoeg. Ze zagen zeker talent, maar nog niet voldoende ontwikkeld. Mij werd de vraag gesteld wat ik wilde, wilde ik de tante zijn die leuke tekeningen maakt of wilde ik meer. Mijn antwoord was toen dat ik zeker meer met illustreren wilde. Ik vertelde dat ik ook verhalen schreef en kreeg het advies om me te focussen. Richten op één ding. Ik koos voor het schrijven.

En dan zijn we weer een paar jaar later en weer begint het te kriebelen. Eerst kwam ik de wedstrijd Keycolours tegen en daarna de illustratie wedstrijd van Lemniscaat. Een mooie gelegenheid om meer te gaan doen met het illustreren. Inmiddels heb ik mijn illustratie doelen gesteld. Voor Keycolours heb ik inmiddels twee verhalen geschreven. Deze ga ik beide uitwerken met illustraties. Voor Lemniscaat heb ik vandaag mijn laatste illustratie gemaakt.

Het blijft spannend. Zeker met dat stemmetje dat zegt, ben je wel goed genoeg? Zijn anderen niet beter? Een stemmetje dat ik zoveel mogelijk probeer te negeren. Gewoon proberen en wie weet. De illustraties plaats ik nog een keer op mijn site, maar nu nog niet. Voor beide wedstrijden mag er niks openbaar gemaakt worden. Voor wie vast een voorproefje wil, ik kan nog wel een paar proeflezers gebruiken. Beide prentenverhalen zijn geschreven voor kleuters.

Eerste stap

Voor alles is er een eerste stap. De eerste stappen die je als baby maakt. De eerste stap naar school. De eerste stap voor een nieuwe baan. De eerste stap in een relatie. En zo zijn er heel veel eerste stappen. Momenten om bij stil te staan. Het begin van een nieuwe hoofdstuk in je leven.

Deze week heb ik zo’n eerste stap gemaakt. Oké er zijn al een aantal stappen aan vooraf gegaan, maar het is de eerste officiële stap. Mijn contract voor ‘Het boek dat niet mocht bestaan,’ is ondertekent en met de post naar Zilverbron gestuurd. Inmiddels heb ik één ondertekend exemplaar weer retour. Het is de eerste stap voor mijn schrijfcarrière als kinderboekenschrijfster. Het eerste boek met mijn naam er op dat in de winkel zal verschijnen.

‘Het boek dat niet mocht bestaan’ is een fantasy verhaal voor de jeugd vanaf ongeveer 10 jaar. Een spannend verhaal, waar ik nog niet teveel over ga verklappen. Maar dat het spannend is, dat is zeker. Niet alleen het verhaal, maar ook voor alle komende stappen die ik zal gaan maken, voor het boek eindelijk in de winkel ligt.

Het boek staat gepland voor maart 2015. Aan de ene kant lijkt zo’n jaar lang, maar aan de andere kant is een jaar zo voorbij en de eerste stap is genomen.

Waanzinnige plannen

Waanzinnige plannen

ATijdens de Paul Harland Dag was er een boekenmarkt. Alle Nederlandse fantasy, sience fiction en horror schrijvers konden tijdens deze dag hun boek aanbieden. Zo ook Marcel van Driel, schrijver in verschillende genres, schrijver van waanzinnige plannen. Eerder die dag had hij een presentatie gegeven, waarin hij over dit boek vertelde. Het trok mijn aandacht en ik hoefde er dan ook niet lang over na te denken om het te kopen.

Ik ben ergens halverwege en hoe interessant ik het boek ook vind, ik merk ook dat ik niet helemaal zijn doelgroep ben. Het boek richt zich op mensen die al jarenlang met plannen rondlopen, maar deze niet verwezenlijken. En daar zit het verschil. Ik heb plannen, stap uit mijn comfort zone en voer ze uit.

Mijn waanzinnige plan voor dit moment is het maken van een prentenboek. Al toen ik vier was, riep ik dat ik tekenares wil worden. Op mijn twaalfde wist ik het zeker, ik wordt illustratrice van kinderboeken. Natuurlijk heb ik dit al eerder gedaan en deze op Smashwords en Amazon geplaatst, maar toch wil ik er meer mee. Een prentenboek uitgegeven bij een reguliere uitgever. Eentje die niet alleen digitaal is, maar ook in boekvorm.

Soms merk je gewoon dat als je een plan hebt, er van alles op je pad komt dat je aanmoedigt om het plan uit te voeren. Kansen die je gewoon niet kan laten liggen. Eerst kwam ik Keycolours tegen. Een tweejaarlijkse schrijf en tekenwedstrijd voor prentboeken georganiseerd door Clavis. Het verhaal is af en de idee schetsen zijn gemaakt. Nu nog een paar proeflezers, de schetsen goed uitwerken en drie tekeningen helemaal uitgewerkt.

Vandaag kwam ik de tweede wedstrijd tegen. Deze wordt georganiseerd door Lemniscaat en is net zo interessant als Keycolours. Met zoveel leuke wedstrijden moet het toch lukken? En anders is amazon nog één (of twee) Nederlandstalig prentenboek rijker.

Paul Harland Dag

Paul Harland Dag

Wat een dag gisteren. Vol verwachtingen, zenuwen, lichte teleurstelling, maar ook realistisch zijn. Waar heb ik het over? De Paul Harland Dag natuurlijk. Een dag georganiseerd voor de PHP, een jaarlijks terugkerende schrijfwedstrijd voor iedereen die fantasy, horror en sience fiction schrijft.

Ooit in een ver verleden deed ik eerder mee. Toen nog vol naïviteit. Daar doe ik wel even aan mee, dacht ik toen. Makkie, maar niet heus kwam ik later achter. Ach die naïviteit van toen heeft wel iets. Maar de realiteit volgde snel. Mijn verhaal eindigde toen bij de laatste vijf.

Inmiddels ben ik een stuk wijzer. Er doen gewoon heel veel goede schrijvers mee met deze wedstrijd. Schrijvers die al eerder in tijdschriften of bij een uitgever hebben gepubliceerd. Schrijvers die al jaren meedoen. En wat voor kans maak je dan als groentje?
php-2013
Toch besloot ik 2013 weer mee te doen. Na het krijgen van twee kinderen en een pauze stop op schrijfgebied is schrijven weer serious bussiness geworden voor mij. Eerst als tekstschrijver en later ben ik ook de verhalen weer gaan oppakken. Iets wat niet geheel onverdienstelijk is gebleken. Met als topper de publicatie van ‘Het boek dat niet mocht bestaan,’ dat gepland staat voor het voorjaar van 2015, bij Zilverbron. Hier zal ik binnenkort in een ander blogpost meer over vertellen.

Schrijfwedstrijden zijn een mooie gelegenheid om wat meer schrijfervaring op te doen. Bij de PHP krijg je ook als je niet door de voorselectie heen bent een beoordeling. Iets waar je altijd wel iets uit kan halen. En dit keer deed ik niet met één, maar met twee verhalen mee. Uiteindelijk hebben er 206 verhalen meegedaan. Een superrecord voor deze wedstrijd. En dan ga je je toch afvragen. Hoe groot de kans is om door die strenge voorselectie te raken met al die goede schrijvers? Uiteindelijk zijn er maar 37 verhalen die dit geluk hadden.

Gisteren ging ik samen met m’n man vol goede moed naar de Paul Harland dag. Onderweg even de kids naar opa en oma gebracht en toen door. Deze dag was echt meer dan de moeite waard. Ik werd verrast door de leuke presentaties, de zangkunsten van Peter Schaap en genoten van het optreden van de schrijversband. En toen was het moment daar, de uitslag. Alleen de 37 verhalen die door de voorselectie kwamen werden van 37 tot 1 genoemd. En daarnaast de winnaars van onder andere beste sience fiction verhaal, beste verhaal voor wie er voor het eerst meedeed en beste verhaal voor jonge deelnemers onder de dertig. Helaas mijn verhaal zat er niet bij. Bewondering overigens voor die 37 deelnemers die hier wel bij zaten.

Of ik weer mee doe met de editie van 2014? Ik weet het nog niet. Het is zeker een uitdaging om te proberen hoger te eindigen dan deze keer, maar er zijn al een aantal wedstrijden waar ik aan mee wil doen. Insomnia van Letterijn met een poging voor een eerste horror/thriller verhaal, Gentasia met een sprookje waar mijn kinderen een hoofdrol in spelen voorzien van eigen illustraties en Keycolours. Het is altijd mijn droom geweest om een prentenboek te maken. En als de zomermaanden tot hun einde komen is het tijd om ‘Het boek dat niet mocht bestaan,’ meer onder de aandacht te brengen en ik verwacht dat ik nog wel wat werk zal hebben aan het manuscript zelf.

Zilverbron

Voorjaar 2015 komt mijn boek: “Het boek dat niet mocht bestaan,” uit bij uitgeverij Zilverbron. Ook al duurt dit nog even, op Zilverbron is alvast mijn auteurspagina te vinden. Auteurspagina Zilverbron

Over Zilverbron

Zilverbron is een dochteronderneming van uitgever Zilverspoor. Zilverbron biedt ruimte aan debutanten en boeken met een klein publiek

Over het boek dat niet mocht bestaan

Het boek dat niet mocht bestaan is een fantasy verhaal voor de jeugd vanaf tien jaar. Myrthe komt in de wereld van de Sterrenmannetjes terecht. Deze wereld wordt gedomineerd door de gemene heks Krenjara. Myrthe doet er alles aan om het Sterrenland te bevrijden, maar dan komt Krenjara naar haar wereld.